Art, Inbound - Μπιενάλε Παξών 2020

MΗ σχέση της Arina με τους Παξούς ξεκίνησε πολύ καιρό πριν καν γεννηθεί. Οι γονείς της ανακάλυψαν "τυχαία" την Κέρκυρα και τους Παξούς, ενώ έψαχναν να βρουν ένα ωραίο μέρος δίπλα στη θάλασσα, δίπλα στην Ιταλία. "Αν και δεν υπήρχε καμία επαφή με την Ελλάδα ούτε είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία για την οικογένειά μου, η μητέρα μου ερωτεύτηκε τους Παξούς. Αγόρασε αμέσως ένα σπίτι, κοντά στη θάλασσα" θυμάται η Μαρίνα. "Της έδειξαν αυτό το παλιό ερείπιο στη μέση του νησιού που τη γοήτευσε, λόγω του μικρού μυστικού κήπου του. Ένας ηλικιωμένος Έλληνας το φρόντιζε ακόμα, αν και κανείς δεν ζούσε πια στο σπίτι. Ήταν πολύ δεμένος με τον κήπο. Ήταν πολύ ζωντανός, δεν ήταν εγκαταλελειμμένος".

Η μητέρα της ήταν διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, ο πατέρας της ήταν ιδιοκτήτης διαφημιστικής εταιρείας, ιδρυτής μιας μικρής εταιρείας παλαιού τύπου μόδας και αρθρογράφος στο ένθετο Style της Corriere Della Sera. Και οι δύο τους δημιούργησαν ένα οικογενειακό περιβάλλον για τη Μαρίνα που περιλάμβανε πολλές δημιουργικές αποχρώσεις.

Σε συνδυασμό με την αγάπη της για τους Παξούς, μια ιδέα με επίκεντρο την τέχνη στο νησί δεν αποτέλεσε έκπληξη. "Γεννήθηκε πριν από 3 χρόνια, όταν ταξίδευα στους Παξούς και θαύμαζα την ομορφιά τους. Πάντα πίστευα ότι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης στον κόσμο είναι η Μητέρα Φύση. Υπήρχε μια μικρή σπηλιά που είχε κάποια τυχαία ασπρόμαυρα χρώματα, τα οποία μου έφεραν στο μυαλό το έργο του Mark Rothko" δηλώνει η Marina, η οποία στη συνέχεια σκέφτηκε τον καλλιτέχνη Christo και τις μεγάλες πλωτές εγκαταστάσεις του στη λίμνη Lago d' Iseo. "Φαντάστηκα εκεί 10 "Christos" να αλληλεπιδρούν με αυτή την ομορφιά. Δεν ήθελα να κάνω μια έκθεση σε μια εκκλησία ή σε ένα σχολείο - ήθελα να στήσω μια υπαίθρια εγκατάσταση, μέσα στο περιβάλλον".

Η ιδέα της επαινέθηκε από έναν φίλο της, έναν καλλιτέχνη από το Βερολίνο, στον οποίο μίλησε για το όνειρό της. "Ήξερε τους Παξούς και μου είπε ότι ήξερε τουλάχιστον 10 καλλιτέχνες που θα ερχόντουσαν αμέσως στο νησί και θα εξέθεταν. Νόμιζα ότι αυτή ήταν μια τρελή ιδέα, αλλά με διαβεβαίωσε πόσο φανταστική ιδέα ήταν, πόσο οι καλλιτέχνες ψάχνουν πάντα για μέρη όπου μπορούν να εμπνευστούν και να μην έχουν να δουλέψουν μόνο μέσα σε ένα μουσείο ή σε μια γκαλερί ή σε μια έκθεση, αλλά να είναι ελεύθεροι σε ένα μέρος όπου ο ανοιχτός χώρος, η δημόσια τέχνη είναι υπέροχη". Και κάπως έτσι γεννήθηκε το Paxos Contemporary Art Project.

"Νομίζω ότι είναι ένα από τα πιο όμορφα μέρη που έχω δει στη ζωή μου".

Οκτώ σύγχρονοι καλλιτέχνες αιχμής προσκλήθηκαν το 2018 από το πρόσφατα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα για να αλληλεπιδράσουν με την άγρια και φυσική ομορφιά των Παξών και να δημιουργήσουν μια αξέχαστη καλλιτεχνική εμπειρία σε όλους όσοι την παρακολούθησαν.
Το έργο θα μετατραπεί σε Μπιενάλε, επιστρέφοντας το 2020. "Από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του 2020 θα έρθουν και πάλι 8-10 καλλιτέχνες. Χρειαζόμαστε καλλιτέχνες που δουλεύουν πραγματικά με τη φύση, που αναπτύσσουν την κίνηση της Τέχνης - πρέπει να παίξουν με τον άνεμο, με τον ήχο.

Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να παίξει με τον άνεμο κάνοντας μια ηχητική εγκατάσταση ή κάτι που αλληλεπιδρά με τον άνεμο", δηλώνει η Μαρίνα, ενώ προσθέτει ότι η επόμενη παράσταση πρέπει να είναι ακόμη πιο περιβαλλοντικά και κοινωνικά συνειδητοποιημένη. "Θέλω να είναι απολύτως με σεβασμό στη φύση. Οι εγκαταστάσεις πρέπει να είναι κάτι που θα μπορεί να ανακυκλωθεί, κάτι που μένει για πάντα ή κάτι που μπορείς να πάρεις και να το χρησιμοποιήσεις με διαφορετικό τρόπο. Δεν θέλω να δημιουργώ απόβλητα. Επιπλέον, θα ήμουν ευτυχής με τη συμμετοχή περισσότερων Ελλήνων καλλιτεχνών και σίγουρα περισσότερων γυναικών. Πέρυσι είχαμε μόνο έναν Έλληνα καλλιτέχνη και μόνο μία γυναίκα".

Αλλά, γιατί οι Παξοί; Ρωτάω τη Μαρίνα. "Νομίζω ότι είναι τόσο μοναδική με τόσες πολλές διαφορετικές ομορφιές. Οι παραλίες, οι βόλτες με καραβάκι, οι σπηλιές, η Δασκαλιά, οι ελιές και η εξοχή, όλα είναι συγκεντρωμένα σε ένα μέρος. Υπάρχουν τόσες πολλές ομορφιές σε ένα σημείο, σε ένα νησί με τόσα διαφορετικά τοπία. Νομίζω ότι είναι ένα από τα πιο όμορφα μέρη που έχω δει στη ζωή μου. Επίσης, η σχέση που έχω με τους ανθρώπους, είναι σαν να πηγαίνω σπίτι μου. Οι Παξοί μου έδωσαν τόσα πολλά αυτά τα τελευταία 40 χρόνια και θέλω να ανταποδώσω στο νησί".

Φέτος Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν είναι: Thiago Mazza // Clemens Behr .

Οι καλλιτέχνες θα παρέμβουν στις υπάρχουσες δομές των φυσικών και αρχιτεκτονικών χώρων σε όλο το νησί, οι οποίοι είναι κυρίως υπαίθριοι.

Μη διστάσετε να υποστηρίξετε αυτό το σπουδαίο έργο συνεισφέροντας εδώ.

Κάθε δωρεά, μικρή ή μεγάλη, μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο σε αυτό το καταπληκτικό έργο!