Με
href="http://www.sothebys.com/en/news-video/blogs/all-blogs/sotheby-s-at-large/2017/04/the-celebrated-collection-of-grande-dame.html?cmp=social_L17220___twitter_Arts-of-the-Islamic-World_13-apr-2017">Η δημοπρασία Arts of the Islamic World στις 26 Απριλίου διαθέτει μια σειρά από εξαίσια οθωμανικά υφάσματα από τη διάσημη συλλογή του Αργεντινή Μπενάκη Σαλβάγκο. Περιγράφεται από Philip Mansel ως "μία από τις "αβασίλευτες βασίλισσες της Αλεξάνδρειας", διάσημη για το γούστο της και τα πορφυρογάλανα μάτια της", ήταν η μεγάλη κυρία της αλεξανδρινής κοινωνίας τη δεκαετία του 1930.
Η ομάδα των υφασμάτων που προσφέρονται σε αυτή την πώληση είναι ενδεικτική του πλούτου και της ποικιλομορφίας της παραγωγής πολυτελών υφασμάτων στην ακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα μεταξωτά προϊόντα, που δημιουργήθηκαν σε ελεγχόμενα από την κυβέρνηση εργαστήρια στα τέλη του 16ου και τον 17ο αιώνα, ήταν από τα μεγαλύτερα κατασκευαστικά επιτεύγματα της αυτοκρατορίας και διαδραμάτισαν βασικό ρόλο στην οθωμανική κοινωνία ως δείκτες βαθμού και θέσης. Αρχικά προοριζόταν για την αυλική τάξη, η αργή παρακμή της αυτοκρατορίας σήμαινε ότι τα πολυτελή υφάσματα έγιναν διαθέσιμα στην ελεύθερη αγορά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, με ευκαιρίες για συλλέκτες.
Χάρη στη θέση της ως το κύριο εμπορικό λιμάνι της νότιας Μεσογείου, η Αλεξάνδρεια στο γύρισμα του αιώνα ήταν ένας κοσμοπολίτικος κόμβος: ένα κέντρο τέχνης, εμπορίου και δημιουργικότητας, που αναφέρθηκε στα γραπτά του E.M. Forster, του Lawrence Durrell και του Κωνσταντίνου Καβάφη. Η επέκταση της εμπορικής κίνησης μέσω του αρχαίου λιμανιού κατά την ύστερη οθωμανική περίοδο προσέφερε την ευκαιρία σε επιχειρηματικές ελληνικές οικογένειες της πόλης, όπως οι Μπενάκηδες , οι Χωρέμηδες και οι Σαλβάγκοι , να ευδοκιμήσουν οικονομικά μέσω της ανάπτυξης οικογενειακών εμπορικών οίκων.
Το αστέρι αυτής της συλλογής - ένα κεντημένο βελούδινο πάνελ - θα ήταν αρκετά εντυπωσιακό για την κλίμακα του (162cm επί 120cm), αλλά χαίρεται επίσης με ένα ζωντανό βαθύ βυσσινί βάθος και μια εξαιρετικά αφηρημένη διακόσμηση cintamani, εδώ τοποθετημένη ανάμεσα σε ρίγες τίγρης. Αυτή η πολυχρωματική διακόσμηση, που συχνά σχεδιάζονταν στα αυλικά ατελιέ της Κωνσταντινούπολης για τους υφαντουργούς της Προύσας, δημιουργούνταν με την εναλλαγή δύο ή περισσότερων στημονιών σε αντίθετα χρώματα, που είχαν κεντηθεί με μεταλλικές κλωστές.
Σήμερα, είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρει κανείς οθωμανικά αυλικά υφάσματα σε ιδιωτικά χέρια εκτός Κωνσταντινούπολης και τα παρόντα παραδείγματα ξεχωρίζουν για τη σπανιότητα, την ποικιλία και την άψογη προέλευσή τους. Κρυμμένα από το οπτικό πεδίο για δεκαετίες, η άφιξή τους στην αγορά προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία σε ιδρύματα και συλλέκτες να αποκτήσουν σημαντικά έργα μουσειακής σημασίας.
Εξάλλου, "ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαιότητα".