Με
Το φιλόδοξο εγχείρημα, που εκτίθεται για πρώτη φορά εκτός της χώρας του, είναι εμπνευσμένο από τις έντονες ελληνικές προκλήσεις της οικονομικής κρίσης καθώς και από το έντονο μεταναστευτικό κύμα.
Η τεράστια έκθεση σύγχρονης τέχνης, που παρουσιάζεται κάθε πέντε χρόνια ως "μουσείο των 100 ημερών", θα μοιραστεί την 14η έκδοσή της μεταξύ Κάσελ και Αθήνας, όπου 160 διεθνείς καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν το έργο τους στο κοινό. Η τέχνη ποικίλλει από τη ζωγραφική και τη γλυπτική μέχρι τις περφόρμανς και την ηχητική τέχνη, που εκτίθενται σε όλη την πόλη ανάμεσα σε 40 εμπνευσμένους δημόσιους χώρους, όπως πλατείες, πανεπιστημιουπόλεις, κινηματογράφους, βιβλιοθήκες και το Ωδείο Αθηνών.
Οι ρίζες της Documenta ανάγονται στο 1955, όταν ο ζωγράφος και καθηγητής της Ακαδημίας Arnold Bode παρουσίασε έργα τέχνης που είχαν απαγορευτεί από τους Ναζί. Οι εκθέσεις έχουν αγκαλιάσει θεμελιώδεις επιρροές της σύγχρονης τέχνης, όπως ο κυβιστής Πικάσο και ο εξπρεσιονιστής Καντίνσκι, μαζί με ανερχόμενους καλλιτέχνες.
Στα εγκαίνια της Documenta 14, με τίτλο "Μαθαίνοντας από την Αθήνα", συμμετείχε η Φιλαρμονική Ορχήστρα των Σύρων Αποδήμων που αποτελείται από πρόσφυγες πολέμου, υπογραμμίζοντας την αφιέρωση της φετινής έκθεσης στο κύμα μετανάστευσης και εκπατρισμού των πάνω από ένα εκατομμύριο προσφύγων στην Ελλάδα.
Στα σημαντικότερα σημεία της έκθεσης, περιλαμβάνεται ο αξιοσημείωτος "Παρθενώνας των βιβλίων" της Αργεντινής καλλιτέχνιδας Marta Minujin - μια αντιγραφή του ελληνικού ορόσημου, κατασκευασμένη με 100.000 αντίγραφα απαγορευμένων βιβλίων από τους Ναζί.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Documenta, Adam Szymczyk, ανέφερε: "Τι μάθαμε από την Αθήνα; Ότι όλοι πρέπει να εγκαταλείψουμε τις προκαταλήψεις μας και να βυθιστούμε στο σκοτάδι της άγνοιας". Ο δήμαρχος του Κάσελ Μπέρτραμ Χίλγκεν δήλωσε επίσης σε συνέντευξη Τύπου ότι η τέχνη "μπορεί να ξεπεράσει τα σύνορα, να χτίσει γέφυρες και να δημιουργήσει κοινό έδαφος (για να ζήσουν οι άνθρωποι) μαζί".
Η Documenta 14, επικαλείται τα ιδανικά της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού, με στόχο να αμβλύνει τις τεταμένες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και να αξιοποιήσει τη σύγχρονη τέχνη ως μέσο συμφιλίωσης, αμοιβαίας αποδοχής και γενναίας έκφρασης.