Με
Aστα τέλη του περασμένου αιώνα, ο πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας συνόδευσε τον πατέρα του, βασιλιά Κωνσταντίνο, πρώην βασιλιά των Ελλήνων, όπως είναι ο σωστός τίτλος του, στην Κύπρο. Θα συμμετείχαν στο ετήσιο συνέδριο της Παγκόσμιας Ιστιοπλοΐας, του οποίου ο Κωνσταντίνος ήταν, ως χρυσός Ολυμπιονίκης στην ιστιοπλοΐα, επίτιμος πρόεδρος. Το βράδυ, οι διοργανωτές της εκδήλωσης προσκάλεσαν όλους τους συμμετέχοντες σε ένα χώρο με ελληνική μουσική.
Εκεί έλαβε χώρα ο παρακάτω διάλογος:
- Είναι ωραία εδώ, σαν την Ελλάδα.
- Σαν την Ελλάδα, αλλά δεν είναι Ελλάδα.
Σε μια εποχή που η οικογένειά του βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη με την ελληνική κυβέρνηση σχετικά με τη δημευμένη περιουσία τους, ο Νικόλαος εξέφρασε με αυτές τις λίγες λέξεις το "νόστο" (=απόγνωση) για την πατρίδα του, μια λέξη που αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ομηρικό Οδυσσέα, ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα μέσα στη λέξη νοσταλγία.
Αν και γεννήθηκε στη Ρώμη, ο δευτερότοκος γιος και τρίτο παιδί του βασιλιά Κωνσταντίνου και της βασίλισσας Άννας-Μαρίας έλαβε ελληνική παιδεία με την προοπτική να ζήσει στη χώρα όπου βασίλευαν οι πρόγονοί του από το 1863. Όσο βρισκόταν στη γειτονική Ιταλία, ο Νικόλαος είχε ιδιωτικό Έλληνα παιδαγωγό και στη συνέχεια, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία, μετά την κατάργηση της Συνταγματικής Μοναρχίας από τη χούντα, αποφοίτησε από το Ελληνικό Κολλέγιο του Λονδίνου, το οποίο είχε ιδρύσει ο πατέρας του.
Αφού τελείωσε το σχολείο, σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο Μπράουν των ΗΠΑ. Αν και δεν ήταν υποχρεωμένος, υπηρέτησε στους Βασιλικούς Πεζοναύτες- στη συνέχεια, εργάστηκε στην τηλεοπτική παραγωγή για το Fox News στη Νέα Υόρκη και στο τμήμα επιλογών συναλλάγματος για τη Nat West Markets στο Λονδίνο, πριν αναλάβει το ιδιωτικό γραφείο του πατέρα του. Το επίμονο όνειρό του να ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα έγινε πραγματικότητα το 2013, τρία χρόνια μετά τον γάμο του με την Τατιάνα Μπλάτνικ στις Σπέτσες. Η συνεπής ενασχόλησή του με τη φωτογραφία ξεκίνησε τότε, αν και, όπως σημειώνει, υπήρχε ένα μικρό προηγούμενο.
"Κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, όταν πηγαίναμε διακοπές στην Ισπανία, παρατηρούσα τον θείο μου, τον βασιλιά Χουάν Κάρλος , να φωτογραφίζει ανθρώπους χωρίς σκηνοθεσία, χρησιμοποιώντας κυρίως έναν μακρύ φακό. Πρέπει να ήμουν 12-13 ετών. Όταν η μητέρα μου μού αγόρασε μια φωτογραφική μηχανή Olympus, άρχισα κι εγώ να φωτογραφίζω κυρίως τους φίλους και τους συγγενείς μου. Στα επόμενα χρόνια, μάζευα φακούς και φωτογραφικά αξεσουάρ, ώσπου μια μέρα, όλος ο εξοπλισμός μου βρέθηκε μούσκεμα και καταστράφηκε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Μπανγκόκ. Στη συνέχεια, δανειζόμουν φωτογραφικές μηχανές, μέχρι που η σύζυγός μου μου αγόρασε μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή ως δώρο.
"Ακόμα και σε μια συννεφιασμένη μέρα, υπάρχει φως κρυμμένο πίσω από τα σύννεφα που περιμένει να λάμψει"
. Θυμάμαι ότι ήμασταν στην Αριζόνα και ενώ φωτογραφίζαμε τα εντυπωσιακά τοπία αποφάσισα ότι αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου, κάτι που πάντα με ενθάρρυνε να κάνω και η γυναίκα μου. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, περνούσα ώρες φωτογραφίζοντας όχι τόσο την πόλη, ούτε τους ανθρώπους, αλλά τη γύρω φύση. Το ελληνικό φως, το οποίο υμνείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας της έμπνευσής μου. Με έχουν ρωτήσει αν οι φωτογραφίες μου έχουν βελτιωθεί με υπολογιστή. Πάντα απαντώ όχι. Απλώς αποτυπώνω την πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που ο καθένας μπορεί να συναντήσει, αν έχει την υπομονή και βρεθεί στο σωστό μέρος.
Θεωρώ επίσης ότι θα έμοιαζε με βλασφημία να επέμβω στο έργο της Φύσης, την οποία θεωρώ ως τον μεγαλύτερο καλλιτέχνη του κόσμου".
Τον Νοέμβριο του 2005 εξέθεσε για πρώτη φορά το έργο του στον οίκο Christie's στο Λονδίνο. Την επόμενη χρονιά η φωτογραφία του παρουσιάστηκε στο συνέδριο των New York Times "Art for Tomorrow", στη Ντόχα του Κατάρ.
Τον Ιούνιο του 20018, πραγματοποιήθηκε η πρώτη του ατομική έκθεση στο Ελληνικό Μουσείο της Μελβούρνης, με τίτλο: "Phos: Ένα ταξίδι στο φως". Εξίσου ενδεικτικός είναι και ο τίτλος του τελευταίου του έργου που εκτέθηκε στον ιστορικό πύργο Rundetarn στην Κοπεγχάγη- gen. Η επόμενη έκθεσή του θα πραγματοποιηθεί στη Ντόχα και θα φέρει τον τίτλο "Aegean desert" (Έρημος του Αιγαίου). "Αποτελείται από μια σύνθεση διαλόγων μεταξύ των τοπίων της ερήμου και της θάλασσας του Αιγαίου", εξηγεί ο ίδιος. Και διευκρινίζει περαιτέρω: "Η Ελλάδα είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου: "ακόμη και σε μια συννεφιασμένη μέρα, υπάρχει φως κρυμμένο πίσω από τα σύννεφα που περιμένει να λάμψει"